| تبليغات | X |
|
لحظه های تلخ و شیرین ...
 به یاد لحظه ها باشیم
...لحظه هایی که پی در پی می گذرند لحظه های که مانند سکوت می شکند لحظه هایی که به یاد می ماند و لحظه هایی که از یاد می رود... لحظه هایی که ما آن ها را می سازیم لحظه هایی که شاید زندگی ما را دگرگون کردند... در پی این لحظه های تلخ و شیرین باشیم که... ...شاید روزی این لحظه ها به پایان برسند و آن روز در تقاضای فقط یک لحظه ایم ...فقط یک لحظه... قدر لحظه ها را بدانیم...
نويسنده ღ♥ღبهارღ♥ღ
به خنده ام منگر ......
 به روشناییی سیمای من نگاه مکن
به جان دوست،دلم چو شبان تاریک است
به موج خنده ی تلخم ،فروغ شادی نیست
که این نشاط ،به سر حّد گریه نزدیک است
 مبین ظاهر آرام و شادمانه ی من
که با فریب،ز شب،آفتاب سوخته ام
به خنده ام منگر ،با تو راست میگویم:
برای چهره گریان خود نقاب ساخته ام
ز آفتاب ِ رخ روشنم ،فریب مخور
سپهر خاطر من ابر و دیده من بارانیست
ز روح من که کویر ست ،در دو روزه ی عمر
گر گُلی به در آید،گل پشیمانیست
نگاه من به نگاه بهار می بارد
ولی ورای دو چشمم،هزار پائیز ست
به خنده های دروغین من امید مبند
بدان که جام وجودم ز گریه لبریزست
سکوت میکشدم،خنده روی خاموشم
ولی به خلوت من ،هر نگاه،فریادست
به چهره، صورتکی شادمانه برزدهام
بدین فریب،گمان میبری دلم شادست
مرا فریب مده
تو نیز چو منی،ای دوست،ای همیشه غریب
که با خزان زدگی،چهره ات گلستانست
اگر که صورتک از روی خویش برداری
به روشنی پیداست
که فصل عمر تو هم، روز و شب زمستان است
نويسنده ღ♥ღبهارღ♥ღ
آری آغاز دوست داشتن است
آری آغاز دوست داشتن است
گر چه پایان راه نا پیداست
من به پایان دگر نیندیشم
که همین دوست داشتن زیباست...
آه بگذار گم شوم در تو
کس نیابد ز من نشانه ی من
روح سوزان آه مرطوبت
بوزد بر تن ترانه ی من
آه ،بگذار زین دریچه ی باز
خفته در پرنیان رویاها
با پر روشنی سفر گیرم
بگذرم از حصار دنیاها
دانی از زندگی چه می خواهم
من تو باشم...تو...پای تا سر تو
زندگی گر هزار باره بود
بار دیگر تو...بار دیگر تو
آنچه در من نهفته دریایی ست
کی توان نهفتنم باشد
با تو زین سهمگین توفان
کاش یارای گفتنم باشد
بس که لبریزم از تو،میخواهم
بدوم در میان صحراها
سر بکوبم به سنگ کوهستان
تن بکوبم به موج دریاها
بس که لبریزم از تو،میخواهم
چون غباری ز خود فرو ریزم
زیر پای تو سر نهم آرام
به سبک سایه ی تو آویزم
آری آغاز دوست داشتن است
گر چه پایان راه نا پیداست
من به پایان دگر نیندیشم
که همین دوست داشتن زیباست
نويسنده ღ♥ღبهارღ♥ღ
و بهار ....
نويسنده ღ♥ღبهارღ♥ღ |
یك شبی مجنون نمازش راشكست بی وضودركوچه ی لیلا نشست.عشق،آن شب مست مستش كرده بود،فارغ از جام الستش كرده بود، گفت یارب از چه خوارم كرده ای برصلیب عشق دارم كرده ای،... خسته ام زین عشق دل خونم نكن،من كه مجنونم، تو مجنونم نكن، مرد این بازیچه دیگر نیستم،این تو و لیلای تو...من نیستم!!! گفت ای دیوانه لیلایت منم .... در رگت پنهان و پیدایت منم .... سالهابا جورلیلا ساختی.. من كنارت بودم و نشناختی ..*•..*•.*.(¯`v´¯)".•*..*• آرشیو آذر 1388 آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آبان 1387 مهر 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 دوستان اينجا خبري از عشق نيست ..احسان تو بگو از غم تنهایی من..نسترن دوباره "من" ، دوباره "تو.. سارا جوکر.... آرزوهای محال ادبی و تاریخی.... فرهاد اشیان عاشق ترین دستها..توسط اتی سرزمین هرگز.... Memories of a little doctor....Elnaz طراح قالب |
