| تبليغات | X |
|
آخرين جرعه اين جام
 همه مي پرسند:
چيست در زمزمه مبهم آب؟ چيست در همهمه دلكش برگ؟ چيست در بازي آن ابر سپيد روي اين آبي آرام بلند كه ترا مي برد اينگونه به ژرفاي خيال .......... چيست در خلوت خاموش كبوتر ها؟ چيست در كوشش بي حاصل موج؟ چيست در خنده جام؟ كه تو چندين ساعت مات و مبهوت به آن مي نگري!؟ .................... نه به ابر نه به آب نه به برگ نه به اين آبي آرام بلند نه به اين خلوت خاموش كبوتر ها نه به اين آتش سوزنده كه لغزيده به جام من به اين جمله نمي انديشم .......... من مناجات درختان را هنگام سحر رقص عطر گل يخ را با باد نفس پاك شقايق را در سينه كوه صحبت چلچله ها را با صبح نبض پاينده هستي را در گندم زار گردش رنگ و طراوت را در گونه گل همه را مي شنوم مي بينم من به اين جمله نمي انديشم! به تو مي انديشم اي سرا پا خوبي تك و تنها به تو مي انديشم همه وقت همه جا من به هر حال كه باشم به تو مي انديشم ........ تو بدان اين را تنها تو بدان تو بيا تو بمان تنها تو بمان جاي مهتاب به تاريكي شب ها تو بتاب من فداي تو به جاي همه گلها تو بخند اينك اين من كه به پاي تو در افتادم باز ريسماني كن از آن موي دراز تو بگير تو ببند! ..... تو بخواه پاسخ چلچله ها را تو بگو قصه ابر و هوا را تو بخوان تو بمان با من تنها تو بمان ............. در رگ ساغر هستي تو بجوش من همين يك نفس از جرعه جانم باقيست آخرين جرعه اين جام تهي را تو بنوش! فريدون مشيري
نويسنده ღ♥ღبهارღ♥ღ
راز دلم
باز هم خاطره ام یاری داد
که در این صبح سپید آرزو
باز گویم غم دل با تو که از شهر غزل می آیی
درک غم, راز دلم, بهتر و بهتر تو فقط می دانی
یاد دارم که شبی تار و سیاه
من و دل ساکت و آرام ولی منتظر حادثه ای
در کمینگاه زمان
در پی گام نهادن رو به فرداها بودم
ناگهان دست فلک باز ربود
شاخه نازک آمال دلم
پر گشود از دل من آه زمان
اشک جاری شد و غم مهمان
و از آن وقت دگر هیچ ندانم
که چسان من بودم؟
که چسان من هستم؟
و چرا می مانم ؟
شانه گریه من کو کجاست؟
آه وقت وداع باز رسید
سر من گوشه دیوار گریست
نويسنده ღ♥ღبهارღ♥ღ
درد نبودنت ...
آزارم می دهی ... به عمد ..
.
اما من آنقدر خسته ام , آنقدر شکسته ام که هیچ نمی گویم ...
نه گله ای
نه شکوه ای
حتی دیگر رنجیدن هم از یادم رفته است.
دیگر چیزی برای دلبستن نمانده است .
انتظار بی مفهوم است .
نه کینه ای . نه بغضی . نه فریادی .
فقط صدای چلک چلک باران
این منم که روی وسعت دل زمین می گریم ...
باورم نمی شود.
دیگر حتی خوابت را هم نمی بینم. می ترسم. می ترسم عادت کنم به درد
نبودنت ...
 
نويسنده ღ♥ღبهارღ♥ღ
غریبترین و آشناترین.....
کاش میشد زیر باران غمت خیس شد,کاش میشد به نجابت لاله رسید,
کاش میشد در قاب نگاهت مصلوب شد,از راه دور میروی بی سلام و بی خداحافظی
نويسنده ღ♥ღبهارღ♥ღ |
یك شبی مجنون نمازش راشكست بی وضودركوچه ی لیلا نشست.عشق،آن شب مست مستش كرده بود،فارغ از جام الستش كرده بود، گفت یارب از چه خوارم كرده ای برصلیب عشق دارم كرده ای،... خسته ام زین عشق دل خونم نكن،من كه مجنونم، تو مجنونم نكن، مرد این بازیچه دیگر نیستم،این تو و لیلای تو...من نیستم!!! گفت ای دیوانه لیلایت منم .... در رگت پنهان و پیدایت منم .... سالهابا جورلیلا ساختی.. من كنارت بودم و نشناختی ..*•..*•.*.(¯`v´¯)".•*..*• آرشیو آذر 1388 آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آبان 1387 مهر 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 دوستان اينجا خبري از عشق نيست ..احسان تو بگو از غم تنهایی من..نسترن دوباره "من" ، دوباره "تو.. سارا جوکر.... آرزوهای محال ادبی و تاریخی.... فرهاد اشیان عاشق ترین دستها..توسط اتی سرزمین هرگز.... Memories of a little doctor....Elnaz طراح قالب |
